بسم الله الرحمن الرحیم
و إن يريدوا أن يخدعوك فإن حسبك الله هو الذي أيدك بنصره وبالمؤمنين
جوامع
سید حسن نصرالله، دبیر کل حزب‌الله لبنان: بیانات در شب پنجم محرم 1434

بیانات

29 آبان 1391

سخنرانی سید حسن نصرالله، دبیر کل حزب الله لبنان، در شب پنجم محرم 1434

|فارسی|عربی|فیلم|صوت|
«
بحثی در جهان عرب، شبکه‌های ماهواره‌ای عربی و نخبگان سیاسی و حتی مردم وجود دارد که آیا پس از بهار و انقلاب‌های عربی چیزی در جهان عرب تغییر کرده یا نه؟... بیانیه‌ی 2012 فوتوکپی 2009 است! هیچ چیز جدیدی وجود ندارد.
 بانک اهداف اسرائیل یا تمام شده یا رو به پایان است.اسرائیل به این نوع کشتار نیاز دارد تا به سران مقاومت و اهالی و مردم غزه -که بر مقاومت و شرط‌هایش تأکید می‌کنند.- برای دست شستن از این شرط‌ها فشار بیاورد.
 در جهان عرب، شبکه‌های ماهواره‌ای عربی و نخبگان سیاسی و حتی مردم وجود دارد که آیا پس از بهار و انقلاب‌های عربی چیزی در جهان عرب تغییر کرده یا نه؟
 آن وزیر خارجه می‌گوید: حکومت‌های عرب نقش عمده و مستقیمی در سطوح مختلف محاصره‌ی زمینی، دریایی و هوایی غزه ایفا کرده‌اند.
 امروز اسرائیل به پایان یافتن انبارهای تسلیحات مقاومت فلسطین دل بسته. باز کردن مرزها و رساندن موشک‌های بیش‌تر به غزه از اوجب واجبات است.
 سلاح می‌خرند و برای سربازهای مخالف نظام سوریه کشتی‌های لبریز از سلاح می‌فرستند. ولی جرأت ندارند حتی یک گلوله برای فلسطین بفرستند. چرا؟! چون با اسرائیل و دولت آمریکا طرف هستند. چون سی.آی.ای تحت پیگیرد قرارشان خواهد داد.
 جمهوری اسلامی ایران، سوریه و حزب الله دست از غزه، نوار غزه و اهالی غزه بر نخواهند داشت و مانند همه‌ی سال‌های گذشته در کنارشان خواهیم ماند.
 نبرد اصلی همین نبرد است. این نبرد است که همه را موظف می‌کند در کنار هم بایستند و هیچ کدام از دیگری دست بر ندارند.

اعوذ بالله من الشیطان الرجیم.

بسم الله الرحمن الرحیم.

والصلاة و السلام علی سیدنا و نبیینا خاتم النبیین ابی القاسم محمد بن عبدالله و علی آله الطیبین الطاهرین و صحبه الاخیار المنتجبین و علی جمیع الانبیاء و المرسلین.

السلام علیک یا سیدی و مولای یا ابا عبدالله الحسین یا بن رسول الله و علی الارواح التی حلت بفنائک علیکم منی جمیعا سلام الله ابدا ما بقیت و بقی اللیل و النهار و لا جعله الله آخر العهد منی لزیارتکم السلام علی الحسین و علی علی بن الحسین و علی اولاد الحسین و علی اصحاب الحسین.

برادران و خواهرانم، السلام علیکم جمیعا و رحمت الله و برکاته.

قصد دارم در ابتدا مانند شب‌های گذشته کمی از تحولات غزه صحبت کنم و پس از آن به موضوع امشب سخنرانی‌ام خواهم پرداخت.

تا امروز همچنان شاهد ایستادگی، پایداری، پاسخ‌های محکم و قدرتمند و همچنین پافشاری مقاومت بر شرط‌هایی که گذاشته هستیم. که این بسیار مهم است. اسرائیل امروز به واسطه‌ی مخمصه‌ای که خود را در آن انداخته به دنبال آتش‌بس و بازگرداندن شرایط به حالت پیش از ارتکاب جنایت ترور فرمانده شهید الجعبری است. ولی مقاومت فلسطین این راه حل را نمی‌پذیرد و شرط‌هایش را -که مشهور شده.- مطرح می‌کند. که بسیاری از سران مقاومت فلسطین درباره‌ی آن صحبت کرده‌اند.

در مقابل، در صحنه‌ی اسرائیل، می‌بینیم که بانک اهداف اسرائیل یا تمام شده یا رو به پایان است. همان اتفاقی که در چهار پنج روز اول جنگ سی و سه روزه‌ی لبنان رخ داد. چقدر درباره‌ی بانک اهداف و… سخنرانی کردند. ولی تمام شد. امروز هدف‌هایی در نوار غزه وجود دارد که برای بار دوم، سوم و چهارم بمباران می‌شوند. چنان که در لبنان نیز همین اتفاق افتاد. خاطرتان هست؟ هدف‌ها و ساختمان‌هایی بودند که یک، دو، سه و چهار بار بمباران شدند. خب، وقتی بانک اهداف رو به پایان است ولی موشک‌ها همچنان از غزه به عمق رژیم اشغال‌گر غاصب شلیک می‌شوند اسرائیل چه گزینه‌ی دیگری دارد؟! در چنین شرایطی اسرائیل از دیروز به ذات جنایت‌کار و وحشی خود بازگشته. اسرائیلی که روزهای اول سعی می‌کرد به جهان این طور بنمایاند که هدف‌های مشخص و دقیقی را می‌زند و از زدن شهرنشینان پرهیز می‌کند از دیروز عملیات بمبارانی را شروع کرده که به روشنی و عمدا موجب کشته شدن تعداد زیادی کودک، زن و شهرنشین شده. این فقط نشان دهنده‌ی شکست عملیات نظامی در دست‌یابی به هدف‌های خود است و از ماهیت دشمن اسرائیلی حکایت می‌کند و این که اسرائیل به این نوع کشتار نیاز دارد تا به سران مقاومت و اهالی و مردم غزه -که بر مقاومت و شرط‌هایش تأکید می‌کنند.- برای دست شستن از این شرط‌ها فشار بیاورد. یعنی فرزندان و زنان شما را سر می‌بریم و خانه‌هایتان را نابود می‌کنیم تا از شرط‌های محقانه و طبیعی‌تان دست بردارید. ولی بر پایه‌ی تجربه‌ی سال 2008، 2009 غزه و تجربه‌ی لبنان الحمدلله مقاومان و ملت، مردان و سران مقاومت این مرحله را پشت سر گذاشته‌اند که بشود با هراس‌افکنی، استفاده از حکومت‌ها و دولت‌ها -حتی حکومت‌ها و دولت‌های دوست- یا کشتن زنان و کودکان و دست‌آلودن به جنایت بر آنان فشار آورد. و این روش همیشه به خود دشمن بازگشته و بیش از همیشه موجب شکست مفتضحانه در تحقق اهدافش خواهد شد.

می‌ماند موضع عرب. شب گذشته -چون آن ساعت در حال سخنرانی بودم.- وزیران خارجه‌ی عرب نشست داشتند و ما گفتیم نمی‌خواهیم پیش‌داوری کنیم و بگذارید بیانه‌ای که از ایشان صادر خواهد شد را ببینیم. مخصوصا چون از ابتدای جنگ‌افروزی علیه غزه بحثی در جهان عرب، شبکه‌های ماهواره‌ای عربی و نخبگان سیاسی و حتی مردم وجود دارد که آیا پس از بهار و انقلاب‌های عربی چیزی در جهان عرب تغییر کرده یا نه؟ قاعدتا نظرات متفاوتی در این زمینه هست. بیایید بیانیه را نگاه کنیم. بنده امروز بیانیه‌های آخرین گردهمایی -یعنی دو روز پیش- وزیران خارجه‌ی کشورهای عربی و بیانیه‌ی وزیران خارجه‌ی عرب پس از جنگ‌افروزی 2008 اسرائیل علیه غزه را آورده‌ام. که نشست‌شان در سال 2009 بوده. خب، این دو بیانیه را نگاه کنید. بیانیه‌ی 2012 فوتوکپی 2009 است! هیچ چیز جدیدی وجود ندارد. دقیقا همان است: اعلام محکومیت، سرزنش، حمایت، همدردی، تأکید، درخواست کمک از جهان، کشورها، شورای امنیت و…. بله دو نکته‌ی جدید هست. ولی خواهش می‌کنم به این دو نکته‌ی جدید هم توجه کنید. اولین نکته‌ی جدید دعوت حکومت‌های حاضر به پایان دادن هرگونه عادی‌سازی روابط با اسرائیل است. یعنی دعوت به تحصیل حاصل! مگر امروز کجا دارد عادی‌سازی صورت می‌گیرد؟ چه کسی دارد چنین کاری می‌کند؟ فعلا این روند متوقف شده است. ضمن این که این تصمیم را شما حکومت‌های عرب پیش از این هم گرفته بودید و بعضی به آن پایبند نیستند. حالا دارید دعوت می‌کنید به آن پایبند باشند. خیلی خب. جالب‌تر از این -پس از تمام حوادث غزه و این آتش جنگی که دشمن اسرائیلی بر افروخت.- چیست؟ مأمور کردن هیئت صلح عرب -که در بیروت تشکیل شده.- به این که: بنشین و تحقیق کن! یا به عبارتی: بررسی همه‌ی جانبه‌ی موضع عرب در قبال تحولات روند صلح مذکور! این است. این چیزی است که پس از بهار عرب از جهان عرب صادر شده.

خیلی خب. آیا ما بیش از این توقع داشتیم؟ خیر. ما امید داشتیم. هنوز هم داریم. ولی توقع نداشتیم. در هر صورت توقعی نداریم. چون داستان از همان اول مشخص است. امروز حکومت‌های عرب باید در کنار غزه بایستند و آن را پشتیبانی، حمایت و تجهیز کنند، نه این که میانجی دشمن اسرائیلی و غزه شوند! این آن چیزی است که آرزو و توقعش وجود دارد.

اجازه دهید امشب پیش از آن‌که به بحث اصلی بپردازم به دو مسئله اشاره کنم. روشن شد که اکثریت قاطع حکومت‌های عرب فقط به درد حلال احمر می‌خورند. به درد دارو، کمک‌های اولیه و بازدید از مجروحان، بیماران، بیمارستان‌ها و فعالیت‌های بشردوستانه. و این یعنی چه؟! یعنی حلال احمر! یعنی هیچ تصمیم، حوزه، اراده، رهبری و وجود سیاسی‌ای وجود ندارد. فقط یک حلال احمر آن‌جاست! ضمنا به جز حلال احمر به درد تشییع جنازه و خواندن فاتحه هم می‌خورند. گفتیم چه موضعی از عرب می‌خواهیم. موضعی حقیقی و جدی. ولی عرب کجاست؟ این‌جا که می‌بینید. این‌جا کجا و آن‌چه عرب باید برای دفاع از غزه انجام دهد کجا.

بعضی واکنش‌ها و موضع‌هایی که می‌گیرند مرا وادار به پرداختن به این موضوع می‌کند. قاعدتا من این حرف‌ها را فقط برای این که گفته باشم، محکوم کرده باشم یا از سر تعجب نمی‌گویم. نه، این برای فلسطینیانی که در حال ادامه‌ی نبرد هستند و برای ما لبنانیان حاوی درس است. البته ما سال‌هاست داریم درس می‌گیریم. از 1982 درس حکومت‌های عرب را حفظیم. حفظیم. 2006 دوباره حفظ شدیم. و الحمدلله دچار نا امیدی نشدیم چون اصولا به آن‌ها امیدی نداشتیم! و دچار ناکامی نشدیم چون از آن‌ها توقعی نداشتیم. به خاطر دارید در روزهای اول جنگ سی و سه روزه وقتی از من سؤال شد از حکومت‌های عرب چه می‌خواهید؟ گفتم هیچ چیز نمی‌خواهیم جز یک چیز: ما را به حال خودمان رها کنید. و در آینده نیز -امروز دوباره می‌گویم.- ما از حکومت‌های عرب هیچ چیز نمی‌خواهیم. فقط می‌خواهیم ما را به حال خودمان رها کنند. البته رها نمی‌کنند. در لبنان، سوریه و منطقه توطئه و دسیسه‌چینی می‌کنند. چنان که برای فلسطین و غزه کردند. و نمونه‌اش هم وزیر امور خارجه‌ی یکی از کشورهای عرب یا حاشیه‌ی خلیج فارس. حالا دلیلی ندارد بنده وارد اسامی شوم. امروز در رسانه‌ها این سخنان از قول وی نقل شده. چه می‌گوید؟ می‌گوید: نباید بیش از آن‌چه می‌توانیم انجام دهیم به فلسطینیان امید داده شود. یعنی وی فردی با انصاف و واقع‌بین است. یعنی کار را بر فلسطینیان سخت نکنید، امید اضافی به‌شان ندهید. چون در نهایت امیدشان نا امید خواهد شد. اول بگذارید ببینیم چه کارهایی از دستمان بر می‌آید و بعد به فلسطینیان وعده‌اش را بدهیم. خیلی خب. بعد می‌گوید: کمک‌هایی که عرب قولش را به برادران فلسطینی داده، به ایشان داده نخواهد شد! خیلی خب. سپس اشاره می‌کند: برخی از عرب‌ها خودشان در محاصره‌ی برادرانمان در نواز غزه دست داشته‌اند. این اعتراف بسیار خوبی است.

این‌جا قاعدتا یک سؤال بزرگ به وجود می‌آید. سؤالی که امروز دارد خودش را به رسانه‌ها می‌رساند. آن سؤال این است: با وجود این محاصره‌ای که توسط بعضی عرب‌ها انجام شد -و منظور از عبارت بعضی عرب‌ها هم مشخص است.- این تسلیحات، فجر5، موشک‌های گراد، موشک‌های ضد پدافند کورنت و… و موشک‌های ضد هوایی چطور به غزه رسیده؟! و این که چه کسی این‌ها را فرستاده؟! و چه کسی این‌ها را رسانده؟! این چیزی است که امروز باید به آن پرداخت. سؤال بزرگ امروز این است. پیش از این که درباره‌ی حکومت‌هایی که برای ما دارو و کمک‌های نقدی می‌فرستند صحبت کنیم باید ببینیم چه کسی بوده که غزه را از این توانایی برخوردار کرده که امروز روی پای خودش بایستند، پس از خدا به خودش اطمینان داشته باشد، بجنگد، غافلگیر کند، تل آویو را بزند، قدس را بزند، هواپیماها و ناوها را هدف قرار دهد و تجهیزات اسرائیل را نابود کند؟ عرب‌ها که دارند اعتراف می‌کنند خودشان غزه را محاصره کرده‌اند! این‌جا باید دوباره و بدون تعارف از نقش جمهوری اسلامی ایران و سوریه در این زمینه یاد کنیم. و بنده به همه می‌گویم:«من لم یشکر المخلوق، لم یشکر الخالق- کسی که از مخلوق تشکر نکند، شکر خداوند را به جا نیاورده.» و «بالشکر تدوم النعم- نعمت‌ها به واسطه‌ی شکر پایدار می‌مانند.» و «لَئِن شَكَرْتُمْ لَأَزِيدَنَّكُمْ ۖ -اگر شکر کنید نعمت‌های خود را برایتان افزایش خواهم داد.- آیه‌ی 7 سوره‌ی ابراهیم» ولی خداوند (سبحانه و تعالی) در قرآن می‌فرماید تنها کمی از بندگان شکر می‌کنند.

عرب امروز دارند اعتراف می‌کنند خودشان غزه را محاصره کرده‌اند. بلکه بیش‌تر از این. خود آن وزیر خارجه می‌گوید: حکومت‌های عرب نقش عمده و مستقیمی در سطوح مختلف محاصره‌ی زمینی، دریایی و هوایی غزه ایفا کرده‌اند. و اشاره می‌کند: شرایط، تصمیم سیاسی حکیمانه‌ای با روش‌های صلح‌آمیز را می‌طلبد. همین و بس. پول، دارو و کمی موضع سیاسی. هماوردی، عروبت و اسلام حقیقی آن است که حکومت‌های عرب این جرأت را داشته باشند که همین امروز و نه فردا به غزه سلاح بفرستند. اسرائیل به چه دل بسته؟ به این که موشک‌های غزه محدودند و تمام خواهند شد. برداران و خواهرانم خوشه‌های خشم 1996 را به یاد بیاورید. آن روز ما فقط کاتیوشا داشتیم. نه چیزی بیش‌تر. هنوز اوایلی بود که فجر3 و فجر5 داشتیم. ولی آن روز هنوز از آن استفاده نمی‌کردیم. خب ما تعداد مشخصی گلوله‌ی کاتیوشا داشتیم و جنگ 16 روز ادامه پیدا کرد. بنده به یاد دارم که آخرین روزهای جنگ شیمون پرز که آن روز نخست‌وزیر دشمن بود چه می‌گفت. می‌گفت ما به تمام شدن انبارهای سلاح مقاومت لبنان دل بسته‌ایم. و امروز اسرائیل به پایان یافتن انبارهای تسلیحات مقاومت فلسطین دل بسته. و باز کردن مرزها و رساندن موشک‌های بیش‌تر به غزه از اوجب واجبات است. چون این دلبستگی اسرائیل است. عرب‌ها کجا هستند؟! پول می‌دهند، سلاح می‌فرستند… سلاح می‌خرند و برای سربازهای مخالف نظام سوریه کشتی‌های لبریز از سلاح می‌فرستند. ولی جرأت ندارند حتی یک گلوله برای فلسطین بفرستند. چرا؟! چون با اسرائیل و دولت آمریکا طرف هستند. چون سی.آی.ای تحت پیگیرد قرارشان خواهد داد. چالش حقیقی این‌جاست.

سپس در سخنان این وزیر جمله‌ای آمده که نمی‌شود درباره‌اش سکوت کرد. ایشان خیال کرده می‌تواند هر چه دلش خواست بگوید و چون خیلی پول دارد هیچ کس نظری نخواهد داد. می‌گوید: اکثر عرب‌ها گوسفند شده‌اند. نه عزیز من، نه! اگر شما گوسفند شده‌اید مختارید. ولی در فلسطین، لبنان و بسیاری کشورهای عرب شیران، دلیران و پهلوانانی وجود دارند. هر کسی درباره‌ی خودش صحبت می‌کند. کسی که خود را گوسفند می‌بیند، خود را هم گوسفند بنامد ولی به هیچ وجه حق ندارد بیاید بگوید بیش‌تر عرب گوسفند شده‌اند. بله در جهان عرب گوسفند وجود دارد. درست است. حق با ایشان است. ولی اکثر عرب‌ها گوسفند نیستند. دولت‌ها، سران سیاسی و اهالی رسانه‌ای هستند که گوسفندند. بله وجود دارند. ایشان دارد از آن‌ها صحبت می‌کند. ولی با وجود این که بیش از 62، 60 سال از نبرد عرب و اسرائیل، توطئه‌های بین المللی، دسیسه‌چینی‌های رسمی عرب و شانه‌خالی کردن بیش‌تر دولت‌های عربی از فلسطین، لبنان و سرزمین‌های اشغالی عرب می‌گذرد ملت‌های ما همچنان مقاومت و جان‌فشانی می‌کنند و پیروزی و شادکامی می‌آفرینند و خون می‌دهند و فلسطین، قدس و مسئله‌ی فلسطین در قلب، بصیرت، درون، وجدان و حیاتشان مانده و خواهد ماند. اما گوسفندان به همان جایی خواهند رفت که گوسفندان می‌روند. شیران و پهلوانان هستند که آینده‌ی این امت را خواهند ساخت. چنان که در مقاومت لبنان پیروزی‌های تاریخی سال 2000 و 2006 را آفریدند. و چنان که در غزه در سال 2009 پیروزی آفریدند و اشغالگران را بیرون راندند از غزه دفاع کردند و امروز نیز در حال دفاع از آن هستند. این آینده‌ی منطقه است. آینده‌ی منطقه‌مان از آن پهلوانان پایدار و مقاوم است نه گوسفندان.

سخنانم را با نکته‌ای که دیدم برخی رسانه‌ها از آن صحبت می‌کنند پایان می‌دهم. قاعدتا بعضی هستند که فقط حرف‌های بی‌خود می‌زنند. اجازه بدهید از همین عبارت استفاده کنم. این غیر از چیزی است که شب اول گفتم. شب اول گفتم برخی سران سیاسی عرب گفته‌اند هدف اسرائیل از جنگ‌افروزی علیه غزه منحرف کردن نگاه‌ها از سوریه است. و گفتیم این طور نیست. صحبت زشت‌تر، سخیف‌تر و بی‌خودتری زده شد. دیدم برخی سران اپوزوسیون سوریه می‌گویند: هدف اسرائیل از حمله به غزه مجازات حماس است -سطح عقل را ببینید! یعنی به عبارتی سطح جنون، کینه و بدخواهی را! که یکی از شب‌های گذشته درباره‌اش صحبت کردم.- چون از خط ایران، سوریه و حزب الله خارج شده. ما شاء الله به تو نابغه! البته نوابغ مثل ایشان در اپوزوسیون سوریه زیاد است. خیلی نابغه زیاد است آن‌جا. می‌گوید: اسرائیل در حال مجازات حماس است. البته ایشان فقط از حماس نام برده در حالی که اسرائیل در حال مجازات حماس، جهاد اسلامی و همه‌ی گروه‌های مقاومت فلسطین و اهالی غزه است! ولی ایشان این‌ها را نمی‌بیند. این نابغه می‌گوید: اسرائیل در حال مجازات حماس است چون حماس -به نظر ایشان- از ایران، سوریه، حزب الله و خط مقاومت جدا شده. -که این طور نیست.- و حالا اسرائیل آمده مجازاتش کند! واقعا اگر کسی ذره‌ای عقل و فهم داشته باشد چنین حرفی می‌زند؟!

در هر صورت این روزها حرف‌های زیادی زده می‌شود ولی بنده دوست دارم به شما بگویم: جمهوری اسلامی ایران، سوریه و حزب الله دست از غزه، نوار غزه و اهالی غزه بر نخواهند داشت و مانند همه‌ی سال‌های گذشته در کنارشان خواهیم ماند. و ما در این زمینه در حال انجام وظیفه‌ی الهی، دینی، اخلاقی، ملی، نژادی و انسانی‌مان هستیم. گرچه در مواردی در موضع یا نگاهمان به یک موضع سیاسی اختلاف داشته باشیم. اصلا نبرد اصلی همین نبرد است. این نبرد است که همه را موظف می‌کند در کنار هم بایستند و هیچ کدام از دیگری دست بر ندارند.

خب به همین مقدار بسنده می‌کنیم و سراغ بحث امشب می‌رویم. بر محمد و آل محمد صلوات.

[بخش مربوط به روش مواجهه با مشکلات و مصائب، طبق روال دیگر بیانات غیر رسمی دبیر کل حزب الله، در اولویت ترجمه‌ی این پایگاه قرار ندارد. قاعدتا این بخش از بیانات به صورت صوت و فیلم عربی برای علاقمندان از همین پایگاه قابل دانلود است.]

السلام علیک یا اباعبدالله الحسین یا بن رسول الله و علی الارواح التی حلت بفنائک علیکم منی جمیعا سلام الله ابدا ما بقیت و بقی اللیل و النهار و لا جعله الله آخر العهد منی لزیارتکم السلام علی الحسین و علی علی بن الحسین و علی  اولاد الحسین و علی اصحاب الحسین و عظم الله اجورکم.

و السلام علیکم جمیعا و رحمت الله و برکاته.


 

بیاناتی در این رابطه با موضوعات:

دغدغه‌های امت

دغدغه‌های امت

صدر عراق/ به مناسبت سالگرد شهادت آیت الله سید محمدباقر صدر
شماره ۲۶۲ هفته نامه پنجره به مناسبت سالگرد شهادت آیت الله سید محمدباقر صدر، در پرونده ویژه‌ای به بررسی شخصیت و آرا این اندیشمند مجاهد پرداخته است. در این پرونده می‌خوانید:

-...

رادیو اینترنتی

نمایه

صفحه ویژه جنگ ۳۳ روزه
توضیح شعار روز قدس "ان شرف القدس یأبی..."

نماهنگ

  • نصرالله
  • طعم تلخ بزرگترین شکست
  • جِنین

کتاب


سید حسن نصرالله